Zaparcia u dziecka. Co zrobić z zaparciami u dzieci i dorosłych

Zaparcie to przedłużone (ponad 48 godzin) zaleganie kału w jelitach. Jednak sam czas trwania opóźnienia jest względny, ponieważ w wielu przypadkach nie jest wynikiem jakichkolwiek stanów patologicznych, ale osobliwości życia i reżimu żywieniowego..

Przy jedzeniu głównie pokarmów roślinnych stolce pojawiają się 2-3 razy dziennie, ale przy przewadze diety mięsnej stają się rzadsze. Ograniczenie ruchu, post, masowe wypróżnienia (o różnych porach dnia) mogą wydłużyć przerwy między wypróżnieniami.

Zdjęcie - bank zdjęć Lori

Diagnoza zaparć

Zaparcia zwykle dzieli się na organiczne i funkcjonalne. Zaparcia organiczne zwykle wiążą się z przeszkodami mechanicznymi - zwężeniem światła jelita na skutek obecności guza, blizny, zrostów, a także nieprawidłowościami w rozwoju jelita. Takie zaparcia często wymagają korekty chirurgicznej..

Jednak zaparcia związane z zaburzeniami czynnościowymi jelita są częstsze. Funkcjonalne zaparcia dzieli się na:

1. Zaparcia żywieniowe - występują u osób odżywiających się przez długi czas na pożywieniu niezawierającym błonnika roślinnego (niskożużlowego). Według naukowców jednym z pokarmów przyczyniających się do zaparć może być mleko.

2. Zaparcia hipokinetyczne - spowodowane brakiem ruchu.

3. Zaparcia odruchowe - spowodowane odruchowym wpływem na motorykę jelit od bolesnego narządu (zapalenie pęcherzyka żółciowego - zapalenie pęcherzyka żółciowego; zapalenie jajników - zapalenie przydatków, zapalenie gruczołu krokowego - zapalenie gruczołu krokowego i DR-)

4. Zaparcia neurogenne - występują przy chorobach czynnościowych lub organicznych ośrodkowego układu nerwowego (stres psychiczny, sytuacje konfliktowe, długotrwała depresja psychiczna, różne lęki itp.; guzy mózgu, zapalenie mózgu). Dość często zaparcia neurogenne pojawiają się w wyniku świadomego tłumienia odruchu wypróżniania, ze względu na warunki życia i pracy (poranny pośpiech, praca na różnych zmianach, brak toalety lub niehigieniczne warunki w toalecie, praca kierowcy, sprzedawcy itp.).

5. Zaparcia endokrynologiczne - ze zmniejszeniem funkcji przysadki mózgowej, tarczycy, jajników.

6. Zatrucie toksyczne - występuje przy niektórych przewlekłych zatruciach zawodowych (ołów, rtęć, tal), przy zatruciach nikotyną u palaczy, przy nadużywaniu żywności o dużej zawartości garbników.

7. Zaparcia medyczne - mogą być spowodowane przez niektóre leki, np. Morfinę i jej pochodne (kodeina), środki uspokajające, uspokajające. Nadużywanie środków przeczyszczających, żelaza, wapnia, środków zobojętniających sok żołądkowy również prowadzi do zaparć.

8. Zaparcia zapalne - występują na skutek chorób zapalnych jelita cienkiego i grubego. Prawie co piąty pacjent z przewlekłym zapaleniem jelit (z przewagą jelita cienkiego) cierpi na nie, a co drugi - na zapalenie okrężnicy (uszkodzenie jelita grubego).

Zmiany w organizmie z przewlekłymi zaparciami

Spowolnienie ruchu kału w jelicie prowadzi przede wszystkim do upośledzenia wchłaniania białek, powodując znaczny wzrost stężenia amoniaku we krwi (amoniak powstaje, gdy resztki pokarmu w jelicie grubym rozkładają się na skutek rozkładu bakterii). Podwyższona zawartość amoniaku zmienia równowagę kwasowo-zasadową środowiska międzykomórkowego, negatywnie wpływa na przepuszczalność błon komórkowych, działa toksycznie na ośrodkowy układ nerwowy (stąd częste dolegliwości bezsenność, drażliwość, nerwowość).

Substancje powstające podczas próchnicy znacznie zmniejszają zdolność odtruwającą wątroby, w wyniku czego nadal rośnie ilość amoniaku w organizmie. Możliwe uszkodzenie wątroby. Tak więc przy uporczywym spowolnieniu rytmu wypróżnień do 2 razy w tygodniu i rzadziej reaktywne zapalenie wątroby występuje u 92% pacjentów.

U pacjentów z przewlekłymi zaparciami ujawniają się znaczące zmiany w układzie odpornościowym, z powodu naruszenia funkcji bariery okrężnicy z powodu współistniejących zmian zapalnych w jej błonie śluzowej, dysbiozy mikroflory okrężnicy, przewlekłego zatrucia.

Powikłania przewlekłych zaparć

Długotrwałe zaparcia mogą prowadzić do różnych zmian w jelitach - pojawienia się i zaostrzenia hemoroidów, pojawienia się zapalenia odbytnicy itp. Zaparcia mogą być komplikowane przez rozwój wtórnego zapalenia jelita grubego, chorób dróg żółciowych, zapalenia jelit, zapalenia wątroby. Kamienie kałowe mogą powodować niedrożność jelit.

Niepokojącymi objawami w tym zakresie mogą być:

  • Czuję się niedobrze;
  • utrata masy ciała;
  • niedawne zaparcia u osób z prawidłowymi wypróżnieniami w wieku powyżej 50 lat;
  • krew w kale.

Głównym czynnikiem determinującym opróżnianie jelita jest stan jego funkcji motorycznej. W przypadku zaparć zaburzenia ruchowe wyróżniają się przewagą nadmiernej ruchliwości, to znaczy ze wzrostem funkcji motorycznej, - zaparciami spastycznymi - iz przewagą hipomotoryczną, to znaczy ze zmniejszeniem funkcji motorycznej jelita, - zaparcie atoniczne. Różnice między nimi przedstawiono w tabeli..

Rozpoznawanie objawów atonicznych i spastycznych zaparć

ObjawyAtoniczne zaparciaSpastyczne zaparcia
1. Charakter kałuObfite, zdobione, przypominające kiełbasę. Często początkowa część jest bardzo gęsta, większa niż normalna średnica; końcowe - półformowaneW kształcie odchodów owiec (rozdrobnione stolce)
2. Czynność wypróżnianiaPrzeprowadza się to z wielkim trudem, bardzo bolesne. Z powodu pęknięcia błony śluzowej kanału odbytu na powierzchni kału mogą pojawić się smugi świeżej krwiNiezbyt bolesne, ale po wypróżnieniu może wystąpić uczucie niepełnego wypróżnienia

Leczenie zaparć

Leczenie zaparć to złożony problem. W przypadku zaparć organicznych konieczne jest chirurgiczne usunięcie ich przyczyny. W przypadku funkcjonalnych zaparć terapię przeprowadza się z uwzględnieniem charakteru zaburzeń ruchowych (dyskinez) jelita.

Leczenie zaparć, biorąc pod uwagę charakter dyskinezy jelit

Fenoloftaleina, Rechen, preparaty z rokitnika, senes, wazelina

czynnośćAtoniczne zaparciaSpastyczne zaparcia
1. DietaZwiększenie spożycia pokarmów zawierających dużą ilość błonnika roślinnego (warzywa, owoce). Szczególnie pokazane są buraki, suszone śliwki, marchewPowinno być oszczędne: gotowane mięso i ryby, puree z warzyw i owoców. Wskazane jest regularne spożywanie jogurtu i innych sfermentowanych produktów mlecznych
2. Procedury wodnePrysznic okrągły, oblany wodą o temperaturze 32-34 o СKąpiele iglaste o temperaturze 36-39 о С
3. LekiPapaweryna, no-shpa, bellataminol
4. ĆwiczeniaDo stymulacji jelit (zobacz kompleks ćwiczeń terapeutycznych poniżej)Aby zmniejszyć zwiększoną ruchliwość jelit (zobacz kompleks ćwiczeń terapeutycznych poniżej)
5. Masaż brzuchaZgodnie z metodą stymulującąRelaksująca technika

Środki przeczyszczające

W leczeniu zaparć szeroko stosuje się środki przeczyszczające, których działanie wiąże się głównie z odruchowym działaniem na motorykę jelit, powodując przyśpieszenie ich opróżniania..

Zgodnie z mechanizmem działania główne środki przeczyszczające dzielą się na trzy grupy:

1) środki powodujące chemiczne podrażnienie receptorów błony śluzowej jelita; są to preparaty ziołowe zawierające pochodne antracenu (preparaty z korzenia rabarbaru, kory kruszyny, owoców joster, liści senesu, saburu), olej rycynowy, a także niektóre związki syntetyczne (fenoloftaleina, izafenina itp.);

2) środki powodujące zwiększenie objętości i rozcieńczenie treści jelitowej. Należą do nich środki przeczyszczające na bazie soli (siarczan sodu, sól karlowarska itp.), Wodorosty itp.

3) środki, które pomagają zmiękczyć kał i ułatwiają jego przemieszczanie się w jelitach (płynna parafina; olej migdałowy, oliwkowy i inne oleje roślinne).

Według lokalizacji rozróżnia się działania:

1) leki działające na wszystkie części jelita (środki przeczyszczające na bazie soli);

2) leki działające głównie na działanie popychające jelita cienkiego (rycynowy, oliwkowy i inne oleje roślinne oraz ciekła parafina);

3) leki działające głównie na motorykę jelita grubego, preparaty ziołowe zawierające antraglikozydy - korzeń rabarbaru, kora kruszyny, liść senesu itp., A także fenoloftaleina, izafenina i niektóre inne leki syntetyczne).

W zależności od siły działania środki przeczyszczające dzielą się na:

1) środki przeczyszczające, które powodują stolec prawie normalny (kafiol, laminaryd, siarka, ciekła parafina, spalona magnezja itp.)

2) środki przeczyszczające powodujące papkowate lub luźne stolce (preparaty z rabarbaru, kruszyny, senesu, herbaty przeczyszczającej, fenoloftaleiny, izafeniny, oleju rycynowego itp.);

3) nudne, powodujące gwałtowną perystaltykę jelit z luźnymi stolcami (środki przeczyszczające na bazie soli).

Środki przeczyszczające i przeczyszczające są przepisywane na ostre i przewlekłe zaparcia. Trwałe środki przeczyszczające nie są wskazane w przypadku przewlekłych zaparć; stosuje się je przy ostrych zaparciach oraz w przypadkach, gdy konieczne jest szybkie wypróżnienie.

Skutki uboczne środków przeczyszczających

1. Przyzwyczajenie się do nich iw efekcie zwiększenie dawek.

2. Pod wpływem środków przeczyszczających błona śluzowa jelita ulega zmianom i możliwa jest jej złośliwa przemiana.

3. Długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających prowadzi do utraty elektrolitów.

4. Mogą powodować reakcję alergiczną i przyczyniać się do nasilenia zaburzeń motoryki jelit.

Aby uzyskać szybki powrót do zdrowia i uniknąć ewentualnych powikłań, leczenie zaparć musi być prowadzone pod nadzorem lekarza, tylko on może przepisać środki przeczyszczające.

Zapobieganie zaparciom

1. Konieczne jest codzienne wypróżnianie i upewnienie się, że stolec jest regularny. Aby to zrobić, nigdy nie należy ignorować chęci wypróżnienia..

2. Nie spiesz się rano. Na pusty żołądek powoli wypij szklankę przegotowanej wody o temperaturze pokojowej, wykonaj kilka prostych ćwiczeń (napięcie i rozluźnienie mięśni krocza i pośladków; oddychanie brzuchem; leżąc na plecach wykonuj ruchy nóg imitujące jazdę na rowerze), masuj brzuch zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

3. Pamiętaj, aby w diecie uwzględnić olej roślinny, pieczywo pełnoziarniste, kaszę gryczaną, proso, pęczak i płatki owsiane, warzywa gotowane i surowe, soki, otręby. Powinny być co najmniej cztery posiłki dziennie, a najlepiej zawsze o tej samej porze.

4. Naucz się radzić sobie ze stresem, nie „rozpamiętuj” problemów. Można temu pomóc poprzez trening autogenny (patrz poniżej) lub spacer przed snem..

5. Prowadź aktywny tryb życia, więcej się ruszaj.

Ziołolecznictwo na zaparcia

Do leczenia i zapobiegania zaparciom stosuje się następujące kolekcje roślin leczniczych:

1. Rokitnik (kora) - 60,0;

lukrecja (korzeń) - 20,0;

anyż (owoc) - 10,0;

koper włoski (owoce) - 10,0.

Rosół przyjmuje się 1 / 2-3 / 4 szklanki rano i wieczorem.

2. Rokitnik (kora) - 20,0;

czarny bez (kwiaty) - 20,0;

koper włoski (owoce) - 20,0;

anyż (owoc) - 10,0.

Napar przyjmuje się po obiedzie i kolacji, 1 szklanka.

3. Czarny bez (kwiaty) - 50,0;

joster środek przeczyszczający - 50,0.

Przyjmować 1 szklankę bulionu 2 razy dziennie po posiłkach rano i wieczorem.

4. Olehoid z rokitnika zwyczajnego (kora) - 50,0;

krwawnik pospolity (trawa) - 15,0;

pokrzywa (liście) - 35,0.

Napar przyjmuje się w 1/2 - 3/4 szklanki wieczorem jako środek przeczyszczający.

5. Olehoid z rokitnika zwyczajnego (kora) - 30,0;

ostrokrzew kasja (liście) - 30,0;

środek przeczyszczający (owoc) - 20,0;

zwykły anyż (owoce) - 10,0; lukrecja naga (korzeń) - 10,0.

Napar przyjmuje się w 1/2 - 3/4 szklanki wieczorem jako środek przeczyszczający.

Powinieneś to znać

Lewatywa oczyszczająca polega na wprowadzeniu dużej ilości wody do jelita grubego przez odbyt, czasami z dodatkiem gliceryny, oleju roślinnego lub roztworu mydła, w celu upłynnienia i usunięcia zawartości okrężnicy. Średnio dla osoby dorosłej pobierają 1 litr (od 750 ml do 2 litrów) wody, dla niemowląt - od 30 do 150 ml, od 1 roku do 5 lat - 150-300 ml, od 6 do 14 lat - 300-500 ml... Do wprowadzenia wody stosuje się balon w kształcie gruszki, na który nakładana jest gumowa końcówka lub kubek Esmarch. Im wyżej zawiesisz kubek na statywie (0,5-1-1,5 m), tym wyższe będzie ciśnienie wtryskiwanej cieczy. Szybkość przyjmowania płynów jest kontrolowana za pomocą kranu. Oprócz mechanicznego działania wody, temperatura wtryskiwanej cieczy również przyczynia się do wzmocnienia perystaltyki. Przy zaparciach atonicznych temperatura wody może wynosić 20 ° C lub nawet 12 ° C, przy zaparciach spastycznych, ciepłych i gorących lewatyw o temperaturze wody 40-42 ° C, zalecane są relaksujące skurcze. Aby wzmocnić efekt lewatywy, rozpuść mydło w wodzie (łyżka wiórków mydlanych z prania lub mydła dla dzieci) lub dodaj 2-3 łyżki wazeliny lub oleju roślinnego i wstrząśnij. Lewatywa z wywaru z rumianku (1 łyżka suszonych kwiatów rumianku na 1 szklankę wody) również odnosi się do lewatywy oczyszczającej, ma słabo ściągające działanie na błonę śluzową jelit i służy do wzdęć.

Wodę lub płyn o wymaganym składzie i temperaturze wlewa się do kubka Esmarcha i otwierając kran, napełnia nim rurki, wypierając powietrze. Następnie zakręca się kran, a kubek zawieszony jest na statywie 75 cm nad łóżkiem..

Pacjent powinien leżeć na skraju łóżka, na lewym boku, zginając kolana i podnosząc je do brzucha, aby rozluźnić nacisk brzucha. Pod nim umieszczona jest cerata, której wolny koniec jest opuszczany do miski na wypadek, gdyby pacjent nie mógł utrzymać wody. (Jeśli robisz sobie lewatywę, najlepiej ustawić się na łokciach i kolanach).

Końcówka lewatywy jest smarowana wazeliną, pośladki hodowane są lewą ręką, a końcówkę wprowadza się prawymi ruchami obrotowymi o 1-12 cm, pierwsza końcówka 3-4 cm wkłada się w kierunku pępka, następnie równolegle do kości ogonowej.

Po włożeniu końcówki odkręć kranik, podnieś kubek o 40-50 cm i wstrzyknij płyn, stopniowo unosząc kubek.

Jeśli woda nie płynie, należy lekko zmienić położenie końcówki, popychając ją 1-2 cm lub zwiększyć ciśnienie podnosząc kubek wyżej. Jeśli to nie pomoże, należy usunąć końcówkę, przywrócić jej drożność strumieniem wody i ponownie włożyć. Pod koniec infuzji ostrożnie usuwa się końcówkę.

Wezwanie do dolnej części pacjenta należy opóźnić o 5-10 minut.

Dzieci powinny wstrzykiwać płyn powoli, bez dużego nacisku, a po zdjęciu końcówki ściskać pośladki przez kilka minut, pomagając dziecku opóźnić chęć opróżnienia. Po zabiegu rękojeść myje się i gotuje.

Tradycyjne przepisy medycyny na zaparcia

1,20 g posiekanej kory kruszyny zalać szklanką wrzącej wody, gotować 15-20 minut. Weź 1/2 szklanki bulionu w nocy.

2. Pić winogrona i sok winogronowy 3 razy dziennie na 1 szklankę: rano na czczo, godzinę przed obiadem i wieczorem.

3. Przed pójściem spać szklankę kefiru (180 g) dokładnie wymieszaj z olejem roślinnym (10 g) i jedz powoli, małymi porcjami (łyżeczka)..

4. Rano rozpuścić łyżkę miodu w szklance zimnej wody (temperatura pokojowa) i pić małymi łykami na pusty żołądek (jeśli nie ma zapalenia okrężnicy i pęcherzyka żółciowego).

5. Zmieszaj 150 g soku z agawy (aloesu) z 300 g miodu. Zachowaj zimno. Przyjmować 1 łyżkę stołową 2 razy dziennie (rano na czczo i wieczorem) popijając wodą.

6. Sok ze świeżych ziemniaków stosuje się na zaparcia spastyczne od 1/4 - 1 szklanki.

7. Solanka z kiszonej kapusty działa przeczyszczająco. Wypij 1/2 szklanki ciepłego roztworu.

8. Wieczorem jagody śliwki myje się i poluje gorącą lub wrzącą wodą. Rano piją napar, jedzą jagody.

9. W przypadku niemowląt niewielką kostkę mydła można włożyć do odbytu jako środek przeczyszczający.

Zalecenia medycyny orientalnej

1. Masuj mięśnie małych palców dłoni (dla mężczyzn - najpierw prawą, potem lewą; dla kobiet - odwrotnie) do całkowitego rozluźnienia.

2. Złóż małe palce razem z przodu klatki piersiowej i rozciągnij je w przeciwnych kierunkach.

Akupresura

Aby osiągnąć zamierzony efekt, należy wykonywać 2-3 sesje masażu dziennie przez minimum 2 tygodnie. Nie zaleca się przyjmowania środków przeczyszczających w okresie akupresury..

Spazmatyczne zaparcia. Masaż wykonywany jest kojącą metodą ekspozycji przez 3-5 minut w miejscach wskazanych na rysunku 8.

Atoniczne zaparcia. Masaż wykonywany jest metodą tonizującą przez 1 / 2-1 minuty w punktach wskazanych na rysunku 9.

Masaż własny

W przypadku zaparć napięte mięśnie są często widoczne w zstępującym jelicie w okolicy pępka lub poniżej. Użyj trzech palców (wskazującego, środkowego i pierścieniowego), aby nacisnąć ten obszar przez 3 minuty. Powtórz nacisk 5-6 razy, za każdym razem przesuwając skórę w dół i do środka. Następnie wypij szklankę ciepłej wody. Rób to codziennie rano na czczo.

Fizjoterapia

Przybliżony zestaw ćwiczeń na zaparcia spastyczne (ryc.10)

1. I. p. - stojąc, ręce na pasku, stopy rozstawione na szerokość barków.

Przechyl ciało w prawo, a potem w lewo. Powtórz 4-5 razy z każdej strony. Średnie tempo. Swobodne oddychanie.

2. I. p. - również. Wykonuj obroty okrężne ciałem z maksymalnym zakresem ruchu w jednym lub drugim kierunku. Powtórz 3-4 razy z każdej strony. Średnie tempo. Swobodne oddychanie.

3. I. p. - stojąc, ręce na pasku, nogi razem. Wykonaj 6-8 przysiadów na palcach. Nie garb się.

Średnie tempo. Nie wstrzymuj oddechu.

4. I. p. - leżąc na plecach, ramiona wzdłuż ciała, nogi razem. Podnieś jedną lub drugą nogę, zgiętą w kolanie, do klatki piersiowej. Powtórz 3-6 razy na przemian z każdą nogą. Tempo jest wolne. Swobodne oddychanie.

5. I. p. - leżąc na plecach, ramiona wzdłuż ciała, nogi ugięte w kolanach. Podczas wdechu rozłóż kolana tak daleko, jak to możliwe, podczas wydechu wróć do SP. Powtórz 4-6 razy. Średnie tempo.

6. I. p. - leżąc na plecach, ręce zgięte w łokciach, nogi - w stawach kolanowych. Podczas wdechu unieś miednicę, opierając się o głowę, łopatki, łokcie i stopy. Podczas wydechu wróć do I.P. Powtórz 4-6 razy. Średnie tempo.

7. I. p. - stojąc na czworakach. Podczas wdechu na przemian unieś prostą nogę do tyłu i do góry. Podczas wydechu wróć do I.P. Powtórz 3-4 razy z każdą nogą w średnim tempie.

Przybliżony zestaw ćwiczeń na atoniczne zaparcia (ryc.11)

1. I. p. - siedząc na podłodze, opierając ręce za plecami na podłodze. Podczas wydechu unieś proste nogi do góry. Po inhalacji wróć do I.P. Powtórz 5-10 razy. Średnie tempo.

2. I. p. - również. Podczas wdechu unieś miednicę do góry, opierając się na dłoniach i stopach, podczas wydechu wróć do SP. Powtórz 4-8 razy.

3. I. p. - leżąc na podłodze, rękami wzdłuż ciała, nogami wyprostowanymi. Podnieś nogi i ugnij je w stawach kolanowych i biodrowych. Symuluj jazdę na rowerze przez 1-2 minuty. Średnie tempo. Nie wstrzymuj oddechu.

4. I. p. - również. Przejdź do pozycji siedzącej bez używania rąk podczas wydechu. Z inspiracji - wróć do I.p..

Powtórz 3-8 razy. Średnie tempo.

5. I. p. - również. Podczas wydechu unieś wyprostowane nogi do góry (kąt wzniesienia nie większy niż 45 °). Po inhalacji wróć do I.P. Powtórz 6-10 razy. Średnie tempo.

6. Po ustawieniu się na łopatkach („brzoza”), wykonać ruchy otoczenia stopami („nożyczki”). Powtórz 4-6 razy. Tempo jest wolne. Nie wstrzymuj oddechu.

7. Leżąc na podłodze, ramiona wzdłuż tułowia, nogi wyprostowane. W tym samym czasie unieś proste nogi i ciało do góry, rozkładając ręce na boki. Utrzymaj tę pozycję przez 5-7 sekund. Następnie wróć do i.p. Powtórz 3-7 razy.

5 skutecznych sposobów zwalczania zaparć u dzieci

Około 25% dzieci odwiedzających gastroenterologa dziecięcego cierpi na zaparcia. Zaparcia u dziecka powodują nadmierny dyskomfort, a po zignorowaniu mogą pojawić się inne komplikacje. Poniżej przedstawiono różne przyczyny zaparć, ich objawy i sposoby pomocy dziecku..

Zaparcia (od łacińskiego zaparcia, zaparcia - akumulacja, akumulacja) to zaburzenie czynnościowe jelita, które wyraża się zatrzymaniem stolca przez ponad 24 - 36 godzin, wydłużeniem odstępu między procesami wypróżniania w porównaniu z subiektywną normą fizjologiczną, trudnością w opróżnieniu, uwolnieniem niewielkiej ilości gęstego kału ; u starszych dzieci - uczucie niepełnego opróżnienia.

Przyczyny zaparć u niemowląt, dzieci poniżej 7 roku życia

Ze względu na anatomiczną i fizjologiczną niedoskonałość układu pokarmowego oraz wpływ wielu czynników ryzyka nie udało się ustalić jednej przyczyny choroby. Zaparcie u dziecka jest złożoną chorobą polietiologiczną o indywidualnych mechanizmach rozwoju i objawach. Narażenie na czynniki ryzyka i szereg innych okoliczności prowadzi do spowolnienia czynności napędowej jelita, gromadzenia się gęstych mas w odcinkach dystalnych, pojawienia się charakterystycznych objawów patologii.

Główne czynniki predysponujące

PrenatalnyIntranatalPourodzeniowy
  • Złe odżywianie kobiety w ciąży.
  • Niewydolność płodu i łożyska (zespół zaburzeń w układzie „matka - łożysko - płód”).
  • Choroba hemolityczna płodu i noworodka (niezgodność krwi między matką a dzieckiem).
  • Obciążenie dziedziczne (zaparcia i inne choroby jelit).
  • Poród przez cesarskie cięcie.
  • Asfiksja lub uraz podczas porodu.
  • Środki resuscytacyjne podczas porodu i wczesnego okresu noworodkowego.
  • Karmienie dolaktacyjne sztuczną formułą.
  • Nieprawidłowe odżywianie matki karmiącej, nadużywanie produktów na zaparcia (powodujące zaparcia).
  • Żółtaczka patologiczna.
  • Zaburzenia neurologiczne.
  • Niewłaściwa opieka nad dzieckiem.

Dominujące przyczyny zaparć

Powody żywieniowe

Obejmują one następujące czynniki:

  • zaburzenia odżywiania i masowe karmienie;
  • niedoszacowanie indywidualnego uzależnienia od pokarmu niemowlęcia, częsta zmiana mieszanek;
  • wymuszone i przekarmienie („do ostatniej kropli”);
  • wprowadzenie do diety żywności, której dziecko w tym wieku nie może odpowiednio strawić;
  • wczesne wprowadzenie żywności uzupełniającej i przejście na żywność stałą;
  • selektywne odżywianie (brak błonnika pokarmowego, brak równowagi między składnikami żywności);
  • zaburzony stereotyp jedzenia (nieregularne i epizodyczne jedzenie).

Przyczyny społeczno-psychologiczne

Obejmują one następujące czynniki:

  • mała aktywność fizyczna, ciasne otulanie, używanie pieluch z ciasnymi paskami itp.;
  • Syndrom „strachu przed garnkiem”;
  • błędy pedagogiczne w edukacji;
  • depresja psychiczna, zwiększona nieśmiałość;
  • nieuformowany stereotyp wypróżniania;
  • niska odporność na stres i labilność charakteru dziecka.

Patologiczne stany organizmu

Obejmuje to:

  • organiczne choroby jelit (choroba Hirschsprunga, dolichokolon i dolichosigma (wydłużenie jelit), szczeliny odbytu, hemoroidy;
  • niedobór żelaza;
  • krzywica;
  • choroby neurologiczne (miopatie, niedowłady, paraliż różnego pochodzenia);
  • u dziewcząt procesy zapalne narządów wewnętrznych narządów płciowych;
  • choroby endokrynologiczne i metaboliczne (cukrzyca, niedoczynność tarczycy, mukowiscydoza).

Stosowanie niektórych grup leków

Obejmują one:

  • kodeina i jej pochodne;
  • środki uspokajające (fenobarbital, leki przeciwdepresyjne, pochodne fenotiazyny);
  • Loperamid;
  • enterosorbenty;
  • leki zobojętniające sok żołądkowy itp..

Rodzaje zaparć

Ostry

Ten typ jest tymczasowy. Zaparcia u dziecka występują rzadko, trwają tylko kilka dni.

Może to być spowodowane zmianą diety lub codziennej rutyny, podróżą, brakiem ruchu, chorobą lub lekami..

Chroniczny

Zaparcia u dzieci trwają dłużej niż trzy miesiące, a czasami trwają latami. Zaburzenie zakłóca codzienne życie dziecka. Nie ustępuje bez zmiany diety i ćwiczeń, wymaga stosowania leków na receptę.

Funkcjonalny

Funkcjonalne (idiopatyczne) zaparcia sugerują, że nie ma możliwego do zidentyfikowania przyczynowego stanu organicznego.

Ten typ zaburzeń zwykle rozpoczyna się po okresie noworodkowym. Prawie zawsze występuje celowe lub podświadome zatrzymywanie stolca. Ostra postać często poprzedza przewlekły przebieg. Stolec staje się twardy, mniejszy i trudny do przejścia, co prowadzi do podrażnienia odbytu i pęknięć.

Ponieważ wypróżnianie staje się bolesne, następuje celowe zatrzymanie kału w celu uniknięcia bólu. Co więcej, chęć wypróżnienia znika, ponieważ odbytnica zawiera całą zawartość. To błędne koło ulega stopniowemu zaostrzeniu wraz ze wzrostem ilości stolca, który należy usunąć..

Główne przejawy

U niemowląt z opóźnionymi wypróżnieniami widoczne zmiany są minimalne. Przy przedłużającej się dysfunkcji jelit można wykryć wzrost wielkości brzucha z powodu gromadzenia się kału w dystalnym odcinku przewodu pokarmowego. Dzieci narzekają na uczucie niezręczności, pełności i pełności w brzuchu, zwłaszcza po lewej stronie.

Przy wydzielaniu gęstych i spawanych mas kałowych pacjent odczuwa ostry ból w okolicy odbytu, spowodowany pojawieniem się łez i pęknięć. Dziecko następnie nie decyduje się na akt wypróżniania, któremu towarzyszą bolesne doznania, zaczyna spontanicznie opóźniać opróżnianie jelita, w wyniku czego dochodzi do przedłużonych zaparć, a czasami zanika odruch wypróżnienia.

Diagnostyka

Diagnoza jest przeprowadzana w dwóch etapach.

Pierwszy krok

W pierwszym etapie lekarz dokładnie zbiera i analizuje historię, określa czynniki i zaburzenia somatyczne, które przyczyniają się do powstania choroby, przeprowadza badanie fizykalne.

Biorąc wywiad

Anamneza często pomaga odróżnić zaparcia czynnościowe od choroby Hirschsprunga..

Szczególnie ważne jest, aby dowiedzieć się, kiedy dziecko po raz pierwszy wypróżniło się po urodzeniu. U większości dzieci z chorobą Hirschsprunga zaparcia pojawiają się natychmiast lub wkrótce po urodzeniu. Ponad połowa dzieci z tą chorobą nie ma smółki (pierwotnego kału) w pierwszych 36 godzinach życia.

Lekarz powinien również zadawać pytania dotyczące konkretnych objawów zaparcia u dziecka, początku i czasu ich trwania, czy występuje ból i krwawienie związane z wypróżnianiem..

U dzieci w wieku poniżej 3 lat podczas nauki korzystania z nocnika dochodzi do idiopatycznych zaparć. U małego dziecka w wieku przedszkolnym może dojść do zatrzymania stolca po pieluszkowym zapaleniu skóry lub odwodnieniu.

Nie jest niczym niezwykłym u starszych dzieci zaparcia czynnościowe po wejściu do szkoły, ponieważ odmawiają wypróżnienia, gdy są w szkole..

Badanie lekarskie

Najważniejszą częścią badania przedmiotowego jest badanie doodbytnicze. Powinien być wykonywany przez lekarza u każdego dziecka z przewlekłymi zaparciami, niezależnie od wieku, w celu wykluczenia poważnych anomalii anatomicznych mogących powodować zaparcia, takich jak:

  • zarośnięcie odbytu (zamknięcie otworu) i przetoka cewki moczowo-kroczowej (wydrążony kanał w skórze krocza);
  • niedrożność jelit (efekt blokady kału);
  • Choroba Hirschsprunga.

U dzieci z chorobą Hirschsprunga odbytnica jest zwykle dość mała i pusta. Po badaniu u niemowlęcia mogą pojawić się luźne stolce, ponieważ niedrożność czynnościowa jest chwilowo osłabiona.

U dziecka z zaparciami czynnościowymi odbytnica jest zwykle powiększona, a stolec znajduje się tylko za krawędzią odbytu.

Ważne jest, aby potwierdzić obecność odruchu odbytu (skóry). Aby ją wywołać, lekarz głaska szpilką skórę krocza. W odpowiedzi na głaskanie zwieracz zewnętrzny odbytu kurczy się. Brak tego odruchu może wskazywać na nieprawidłowości w obwodowych nerwach czuciowych lub ruchowych lub centralnych połączeniach pośredniczących w odruchu.

Druga faza

Drugi etap badania ma charakter instrumentalny. Rozpoczyna się, jeśli przepisana terapia nie przyniosła wystarczającego efektu, obraz kliniczny utrzymuje się, a lekarz wątpi w funkcjonalny charakter patologii, podejrzewając obecność anomalii dystalnego odcinka przewodu pokarmowego, chorobę Hirschsprunga. Zastosuj esicę lub kolonoskopię i irygografię.

Kryteria rzymskie

Zgodnie z kryteriami Rzymu II zaparcia czynnościowe rozpoznaje się, jeśli u pacjenta występują co najmniej dwa z następujących objawów:

  • brak wypróżnień przez co najmniej 25% normalnego czasu wypróżnienia;
  • zaparcia trwają co najmniej rok bez użycia środków przeczyszczających;
  • potrzeba nadmiernego wysiłku;
  • grudkowate lub twarde stolce;
  • poczucie niepełnego opróżnienia (kryterium to nie może być zastosowane do niemowląt i małych dzieci);
  • mniej niż dwa wypróżnienia na tydzień.

Jeśli występują tylko nieregularne wypróżnienia i brak wymienionych kryteriów zaparcia, rozpoznaje się funkcjonalne zatrzymanie stolca.

Jak pomóc dziecku z zaparciami

Leczenie zaparć u dzieci jest trudnym i długotrwałym zadaniem..

Zmiany diety

W leczeniu zaparć zwykle zaleca się zmiany w diecie, takie jak zwiększone spożycie płynów i węglowodanów.

Zbilansowana dieta

Słabo przyswajalne cukry (np. Sorbitol) znajdują się w wielu sokach owocowych (np. Śliwkach, gruszkach, jabłkach). Te cukry zwiększają częstotliwość stolca. Jeśli dziecko ma zaparcia, zaleca się przestrzeganie zbilansowanej diety, która obejmuje pełne ziarna, owoce, warzywa i obfite spożycie płynów.

Eliminacja mleka krowiego

Białko mleka krowiego powinno być na jakiś czas wyeliminowane z diety niemowląt i małych dzieci, gdyż nasila chroniczne zaparcia.

Nadmierne lub nieskuteczne zmiany diety

Nie jest konieczne przenoszenie dziecka na mleko modyfikowane o niskiej zawartości żelaza. Kilka badań wykazało, że spożywanie preparatów bogatych w żelazo nie wiąże się z zaparciami.

Nie ma również wiarygodnych informacji, że stosowanie probiotyków jest skuteczne w leczeniu zaparć u dorosłych i dzieci..

Zwiększona aktywność ruchowa

W przypadku dorosłych i dzieci codzienne ćwiczenia pomogą w trawieniu i złagodzeniu zaparć.

Regularna aktywność fizyczna sprzyja szybkiemu przemieszczaniu się pokarmu przez okrężnicę i pomaga skurczyć się mięśniom jelit, przenosząc odpady.

Z drugiej strony brak aktywności prowadzi do osłabienia jelit, co utrudnia regularne oddawanie kału..

Pomocne będzie również regularne pływanie i jazda na rowerze.

Terapia lekami. Główne grupy leków stosowanych w leczeniu zaparć u dzieci

Podstawą farmakologicznej terapii zaparć jest stosowanie wystarczającej ilości środka przeczyszczającego, aby osiągnąć zamierzony efekt. Może być konieczne ciągłe stosowanie środków przeczyszczających przez kilka miesięcy, aż zniknie związek między wypróżnieniami a bólem.

Osmotyczne środki przeczyszczające:

  • glikol polietylenowy;
  • wodorotlenek magnezu;
  • laktuloza;
  • sorbitol;
  • cytrynian magnezu;
  • fosforan sodu.

Leki pomagają przyciągać wodę z komórek, co prowadzi do rozszerzenia jelita i zwiększonej ruchliwości..

Pobudzające środki przeczyszczające:

Leki z tej grupy zwiększają aktywność perystaltyczną w przewodzie pokarmowym. Większość z tych środków pobudza również wydzielanie soli i wody w jelicie grubym..

Zmiękczacze do krzeseł:

  • dokuzan sodu.

Lek nasyca stolec wodą i tłuszczem, pomagając go zmiękczyć.

etnoscience

Wczesne badania sugerują, że codzienne picie herbaty ziołowej z kopru, anyżu, czarnego bzu i senesu przez 5 dni może złagodzić zaparcia.

Nasiona kopru włoskiego stymulują ruchy mięśni przewodu pokarmowego, prowadząc do zdrowego trawienia i regularnych wypróżnień. Nasiona kopru włoskiego zapobiegają również powstawaniu gazów u dzieci.

Stosowanie oczyszczającej lewatywy w przypadku zaparć u dzieci

W niektórych przypadkach lewatywa może pomóc złagodzić zaparcia. Należy to jednak zrobić tylko za radą lekarza..

Możliwe jest również wystąpienie zaburzenia równowagi elektrolitowej, co będzie wymagało dodatkowego leczenia.

Powikłania zaparć u dzieci

Ciężkie zaparcia mogą prowadzić do poważniejszych stanów, w tym:

  • krwawienie z odbytu spowodowane ciągłym wysiłkiem w celu wypróżnienia;
  • szczelina odbytu - mała rana w odbycie;
  • hemoroidy - powiększone, zaognione naczynia krwionośne w żyłach odbytnicy
  • zakleszczenie kału, gdy w odbycie i odbytnicy gromadzi się suchy stolec, powodując niedrożność.

Kiedy zaparcia zagrażają życiu

Samo zaparcie nie jest śmiertelne. Ale przy przedłużonym zatrzymywaniu stolca mogą wystąpić pewne zmiany, które powodują śmierć..

Badania wykazały, że pacjenci z zaparciami są narażeni na ryzyko zachorowania na raka. Ludzki przewód pokarmowy przenosi przez siebie tysiące czynników rakotwórczych.

Przy nieregularnych wypróżnieniach te związki chemiczne są zatrzymywane w organizmie, co prowadzi do pojawienia się nietypowych komórek. U pacjentów z zaparciami guz występuje częściej w miejscach kału - kąt śledzionowo-wątrobowy, esicy i kątnicy..

Zapobieganie zaparciom u dziecka

  1. Podawaj dzieciom pokarmy bogate w błonnik, takie jak owoce, warzywa, fasola, produkty pełnoziarniste i chleb. Jeśli Twoje dziecko nie jest przyzwyczajone do diety gruboziarnistej, możesz zacząć od dodawania kilku gramów błonnika dziennie do jedzenia, aby zapobiec wzdęciom i gazom..
  2. Należy zachęcać dziecko do picia dużej ilości płynów..
  3. Regularna aktywność fizyczna stymuluje motorykę jelit.
  4. Chodzenie do toalety powinno być dla dziecka wygodne. Możesz zapewnić dziecku podnóżek, aby miał wystarczające podparcie dla wygodnego wypróżnienia.
  5. Ważne jest, aby przypomnieć dziecku, aby nigdy nie ignorowało chęci wypróżnienia..

Wniosek

Zaparcia mogą dotyczyć osób w każdym wieku i ostatecznie mogą prowadzić do wielu problemów, takich jak hemoroidy, szczeliny odbytu i stolec. Dlatego ważne jest, aby zmienić nawyki żywieniowe, a także pić dużo płynów, aby zapobiec tej chorobie..

Zaparcia u dzieci. Co zrobić, jeśli Twoje dziecko ma zaparcia?

Problemy trawienne występują praktycznie u każdego dziecka. Najczęściej zjawisko to wiąże się ze zmianami w organizmie związanymi z wiekiem lub wprowadzaniem pokarmów uzupełniających. Jednak istnieje wiele innych czynników, które mogą wywołać zaburzenia przewodu pokarmowego. Zaparcia u dzieci występują nie rzadziej. W niektórych przypadkach pozornie nieszkodliwy problem może prowadzić do naprawdę poważnych problemów zdrowotnych. W niektórych przypadkach zaparcia mogą wskazywać nie tylko na stagnację jelit, ale także na obecność niebezpiecznej choroby. Jakie są przyczyny i jak leczyć zaparcia u dziecka?

Zaparcie

Zaparcia to nieprawidłowe działanie jelit. Towarzyszy temu wydłużenie odstępów między aktami wypróżniania w porównaniu z normą fizjologiczną, która jest uważana za optymalną dla określonej grupy wiekowej człowieka. Ponadto zaparcie jest zwykle nazywane niewystarczającym wypróżnieniem..

Zaparcia u dorosłych najczęściej pojawiają się w związku z niewłaściwym stylem życia i dietą. Jeśli chodzi o dzieci, tutaj wszystko jest znacznie bardziej skomplikowane. Każdy rodzic powinien szczególnie uważać na dobre samopoczucie dziecka i jego krzesła. Częstotliwość, kolor i konsystencja stolca mogą dostarczyć ważnych informacji dotyczących stanu i dobrego samopoczucia dziecka. Należy również zwrócić uwagę na związane z tym objawy..

Zaparcia u dziecka: specyficzne cechy i etiologia

Zjawisko zaparć u dzieci jest bardziej specyficzne niż u dorosłych. Zaparcia u niemowlęcia czy malucha powyżej 1,5 roku życia znacznie się od siebie różnią, nie tylko ze względu na pochodzenie, ale także objawy. Taka dysfunkcja jelit może często sygnalizować obecność chorób przewlekłych..

Za zaparcia u dziecka należy brać pod uwagę nie tylko długie przerwy między wypróżnieniami. Sygnałem ostrzegawczym powinny być również bolesne i zbyt twarde stolce. Rodzice powinni być świadomi, ile razy w tygodniu ich dziecko musi chodzić do toalety.

Dlatego niemowlęta najczęściej opróżniają się tyle razy, ile są karmione. Liczba wypróżnień może się zmieniać, biorąc pod uwagę obecność karmienia piersią lub karmienia mieszanką. U dzieci w wieku powyżej 2 lat kał staje się bardziej uformowany, nabiera gęstej struktury. Liczba wypróżnień gwałtownie spada. Dlatego dziecko powinno być opróżniane przynajmniej raz dziennie..

Kiedy warto podejrzewać zaparcia u dziecka? Pierwsze oznaki można złapać w:

  • dziecko skarży się na częste bóle brzucha, jego zachowanie jest niespokojne podczas chodzenia do toalety;
  • liczba wypróżnień jest minimalna (dla dziecka poniżej 3 lat - rzadziej 6 razy w tygodniu, dla dziecka powyżej 3 lat - rzadziej 3 razy w tygodniu);
  • odchody są zbyt gęste i mają suchą strukturę;
  • wypróżnianie odbywa się z wielką trudnością, dziecko pcha;
  • wypróżnienia są bolesne.

Jeśli ten stan nie ustąpi w ciągu jednego lub dwóch dni, istnieje dobry powód, aby skonsultować się z lekarzem. Opóźnienie wyjazdu do poradni może doprowadzić do pojawienia się przewlekłych zaparć, które w przyszłości znacząco wpłyną na jakość i wartość życia dziecka..

Przyczyny i czynniki ryzyka

Zaparcia u 2-letniego dziecka, jak również zaparcia u 7-letniego dziecka, występują z powodu zaburzeń motoryki jelit i pracy skoordynowanej grupy mięśni dna miednicy. Wiele przyczyn prowadzi do wystąpienia takiego stanu, w tym:

    Zdjęcie: Przyczyny zaparć u dzieci

zmiany organiczne;

  • zaburzenia jedzenia;
  • choroby zębów;
  • choroby żołądkowo-jelitowe;
  • przyjmowanie niektórych leków;
  • wprowadzenie żywności uzupełniającej (dzieci poniżej 1 roku życia);
  • obecność chorób przewlekłych;
  • odwodnienie;
  • czynniki psychologiczne;
  • wrodzone anomalie jelit;
  • połknięcie obcego przedmiotu;
  • stosowanie sztucznej formuły do ​​karmienia.
  • Za najbardziej niebezpieczne uważa się zaparcia u niemowląt. Najczęściej stan ten jest spowodowany niewłaściwym karmieniem, które nie pozwala na prawidłowe i równomierne wchłanianie składników odżywczych. Ponadto ostry brak błonnika roślinnego może wywołać zaparcia..

    Rodzice z emocjonalnymi i podatnymi na wpływy dziećmi muszą zachować ostrożność. Podczas nauki korzystania z nocnika mogą pojawić się zaparcia u dziecka w wieku 3 lub 4 lat. Przymus i nadmierne narzucanie przez rodziców złej motywacji może wytworzyć u dziecka silne przekonanie psychologiczne, że chodzenie do toalety jest złe.

    Z biegiem czasu ten problem może stać się bardziej niż poważny. Dziecko może celowo opóźniać wypróżnianie, co z czasem doprowadzi do utraty wrażliwości odbytnicy, a następnie do przewlekłych zaparć.

    Objawy

    Zaparcia u dzieci to nie tylko kilkudniowy brak wypróżnień. Ten stan objawia się różnymi objawami. Są typowe zarówno dla niemowląt, jak i starszych dzieci:

    Słaby apetyt na zaparcia u dziecka

    • gęsty i suchy stolec;
    • kalomazanie - na bieliźnie dziecka pozostają charakterystyczne ślady;
    • krew w kale, bieliźnie, papierze toaletowym;
    • ból brzucha;
    • brak apetytu;
    • złe samopoczucie;
    • niepokój.

    Częste zaparcia wskazują na nieprawidłowe działanie przewodu żołądkowo-jelitowego. Rodzice powinni przede wszystkim zwrócić uwagę na dobre samopoczucie dziecka. Jeśli oprócz zaparć występują objawy - nudności, gorączka, wymioty, dziecko potrzebuje wykwalifikowanego specjalisty.

    Odmiany zaparć u dzieci

    W medycynie występuje kilka rodzajów zaparć u dzieci. Mają swoje własne cechy, a także indywidualne podejście do leczenia..

    • funkcjonalne - ten typ zaburzenia jest typowy dla niemowląt. Pojawia się w związku z nieprawidłowym funkcjonowaniem okrężnicy.
    • organiczny - występuje z wrodzonymi anomaliami genetycznymi jelita grubego. Dysfunkcję można wykryć niemal natychmiast, ponieważ dziecko najczęściej nie jest w stanie samodzielnie opróżnić jelit.
    • ostry - to nagłe opóźnienie ruchów jelit. Może powstać w wyniku zmiany rodzaju żywności, zmiany strefy klimatycznej, środowiska. Problem może również pojawić się z powodu dyskomfortu psychicznego lub po zażyciu pewnych leków. Ten rodzaj zaparcia zwykle ustępuje samoistnie, bez konieczności dodatkowej interwencji medycznej..
    • fałsz - występuje głównie u niemowląt. Zaburzenie jest związane ze zwiększonym wchłanianiem mleka matki, preparatu do karmienia. Dysfunkcja ustępuje samoistnie po normalizacji odżywiania.
    • epizodyczny - można zaobserwować jako dodatkowe zaburzenie przy innej chorobie, której towarzyszy wzrost temperatury, co prowadzi do odwodnienia i nieprawidłowego funkcjonowania jelit.
    • przewlekłe - charakteryzujące się epizodycznym zatrzymaniem stolca. Sporadycznie dziecko cierpi na trudne stolce w postaci suchego i odwodnionego stolca.

    Wybierając metodę leczenia zaparć, należy wziąć pod uwagę absolutnie wszystkie cechy dziecka: jego wiek, stan zdrowia, a także obecność lub brak przewlekłych dolegliwości.

    Jak leczyć zaparcia u dzieci

    Zanim zaczniesz leczyć swoje dziecko, musisz udzielić mu pierwszej pomocy. Dotyczy to niemowląt. Środki pierwszej pomocy dla dziecka są następujące:

    1. Jeśli dziecko jest niespokojne i nie oddaje kału przez dłuższy czas, warto go częściej podnosić i za każdym razem delikatnie masować brzuch.
    2. Środkiem ratunkowym są czopki na zaparcia przeznaczone do leczenia noworodków. Jeśli nadal potrzebujesz świec, lepiej wybrać czopki z gliceryną.
    3. Czasami jedyną metodą awaryjną jest lewatywa olejowa. Lepiej najpierw skonsultować się z lekarzem w sprawie zasadności jego stosowania..
    4. Jeśli nadszedł czas, aby odstawić dziecko od piersi, nie należy tego robić gwałtownie. Należy to robić bardzo stopniowo, a aby zastąpić mleko, należy wybrać mieszankę z bifidobakteriami i probiotykami.

    Jeśli chodzi o leczenie starszych dzieci, niektóre leki są tutaj odpowiednie. Pomiędzy nimi:

    Leki te są powszechnie stosowane przez pediatrów w leczeniu zaparć u dzieci w każdym wieku. Wyjaśnia to ich bezpieczeństwo dla zdrowia niemowląt i trwały efekt. Dawkę ustalają lekarze indywidualnie dla każdego dziecka. Ponadto leki te nie uzależniają, więc można je stosować przez długi czas, jeśli dziecko cierpi na przewlekłe zaparcia..

    Jakie jest niebezpieczeństwo zaparć

    Zaparcia są niebezpieczne dla wszystkich dzieci, niezależnie od tego, czy mają 2 czy 6 lat. Niezależnie od tego, dziecko może być bardzo dotknięte. Jednak im młodsze dziecko, tym bardziej niebezpieczne są dla niego zaparcia. Na dziecko może wpływać wiele negatywnych czynników, w tym:

    • zaparcia zaburzają ruchliwość całego przewodu pokarmowego, co może powodować nudności i wymioty, a następnie odwodnienie;
    • zaparcia przyczyniają się do gromadzenia się toksycznych substancji w organizmie i ich wchłaniania do krwi, co może zatruć dziecko;
    • przy długotrwałych zaparciach u dziecka odchody stają się bardzo twarde, co może prowadzić do pęknięć, a nawet łez błony śluzowej odbytu, z czasem dziecko może nawet obawiać się wypróżnienia.

    Pomoc dla dziecka powinna być pilna. Jeśli zmiana diety nie pomogła w krótkim czasie, dziecko powinno zostać zabrane do lekarza i zbadane w celu zidentyfikowania pierwotnej przyczyny choroby.

    Jak zabezpieczyć dziecko przed zaparciami

    Ważnym aspektem dobrego zdrowia dziecka jest troska o jego rodziców. To uważne podejście do wszelkich zmian w stanie dziecka, które mogą uchronić go przed takimi dolegliwościami jak zaparcia. Terminowa pomoc udzielona dziecku może znacznie poprawić jego zdrowie i złagodzić powikłania w postaci zaparć, bólów brzucha i kolki.

    Kluczem do prawidłowego funkcjonowania jelit dziecka w każdym wieku jest przestrzeganie zasad żywienia, jego wystarczająca aktywność, a także przestrzeganie codziennej diety. Wszystko to powinni bacznie obserwować rodzice..

    Dieta

    Kiedy rodzice nie wiedzą, co zrobić z długotrwałymi zaparciami u niemowląt, warto zadbać o ich odżywianie. Dieta różni się w zależności od wieku małego pacjenta. Jeśli więc zaparcia dręczą niemowlę karmiące piersią, matka będzie musiała przestrzegać diety. Żywienie mamy powinno obejmować:

    • Warzywa i owoce;
    • Lekkie zupy;
    • Owsianka;
    • Nabiał;
    • Chude mięso i ryby.

    Jeśli dziecko ma zaparcia w wieku od 2 do 7 lat, pokarm powinien składać się z następujących potraw i produktów:

    • Winegret;
    • Sałatki;
    • Potrawy z warzyw;
    • Nabiał;
    • Zupy;
    • Soki owocowe.
    Produkty mleczne na zaparcia u dziecka

    Możesz podawać ryby i drób, a twarożek i inne sfermentowane owoce mleczne można słodzić cukrem lub miodem. Szczególnie dobry efekt mogą dać fermentowane produkty mleczne spożywane przed snem. Zaparcia zwykle ustępują rano.
    Wśród innych zaleceń oprócz odżywiania warto zwrócić uwagę na przestrzeganie snu i odpoczynku, wystarczającą aktywność fizyczną, a także możliwość skorzystania z alternatywnych metod terapii.

    Mówiąc o karmieniu dziecka, warto poznać listę pokarmów, których w żadnym wypadku nie należy podawać dzieciom cierpiącym na zaparcia. Pomiędzy nimi:

    • Chleb pszenny;
    • Kasza manna i ryż;
    • Mocna kawa, herbata, galaretka i kakao;
    • Czosnek, cebula, rzodkiewka;
    • Makarony i kluski;
    • Białko i tłuste potrawy.

    Korekty stylu życia

    Zdrowie dziecka zależy również od stylu życia. Wielu rodzicom wydaje się, że ten element w żaden sposób nie wpływa na stołek dziecka, ale wcale tak nie jest. Siedzący tryb życia, który dziecko wspiera oglądając bajki lub grając w gry komputerowe, negatywnie wpływa na perystaltykę jelit. Walkę z częstymi zaparciami trzeba zacząć od aktywności fizycznej małego pacjenta.

    Kolejnym ważnym elementem jest dieta. Jeśli organizm dziecka przyzwyczai się do przyjmowania pokarmu każdego dnia o tej samej porze, wówczas układ pokarmowy dziecka będzie lepiej trawił pokarm, a tym samym lepiej funkcjonował. I oczywiście nie zapominaj, że układ pokarmowy dziecka jest bardziej wrażliwy. Oznacza to, że musisz karmić go jak najlżejszym i najzdrowszym pokarmem..

    I oczywiście jednym z najważniejszych punktów jest tryb aktywności i odpoczynku. Dziecko zaczynające od 3 lat powinno mieć już ustalony wzorzec snu. Kiedy więc organizm dziecka przyzwyczai się do życia zgodnie ze schematem, trawienie poprawi się, a dziecko wypróżni się jak w zegarku.

    Skuteczność środków ludowej w walce z zaparciami u dzieci

    Próbując pomóc dziecku z zaparciami, pamiętaj, że nie wszystkie metody są sobie równe. Dość często próbują złagodzić zaparcia u niemowląt za pomocą metod ludowych. Wyjaśnia to ich sprawdzalność i naturalność. Zdarzają się również przypadki, gdy dzieciom nie można pomóc lekami - ich spożycie jest po prostu niemożliwe. W takich sytuacjach lekarze zalecają pewne metody terapii alternatywnej..

    • Daj swojemu dziecku więcej czystej wody. Jednocześnie inne napoje, czy to mleko, soki czy herbaty, wcale nie są przydatne w walce z zaparciami..
    • W walce z zaparciami dziecku pomogą gotowane warzywa. Możesz karmić swoje dziecko gotowaną marchewką, burakami.
    • Jedzenie owoców może również pomóc złagodzić zaparcia. Szczególnie dobry w tym przypadku wynik ze śliwek.

    Herbatę można również podawać dzieciom. Tylko warzenie nie powinno być tradycyjne. Zamiast tego możesz użyć zdrowego wywaru z malin i liści fig. Pomocne będą również fermentowane produkty mleczne, na przykład kefir, wypity przed snem..